Opperdoezer ronde met zeeuwse platte oester en crème crue

Bijdendijk p. ██

De aardappel wordt pas zo’n tweehonderd jaar gegeten in Nederland. Daarvoor aten we meer bonen en vooral ook rogge. Nu is de aardappel de hoeksteen van de Nederlandse keuken, al verliest hij steeds meer terrein aan rijst en pasta. Ook van invloed was de campagne van de actiegroep Milieudefensie in de jaren negentig, waardoor het ras bintje volkomen onterecht de naam gifpieper kreeg. Mijn vriend Samuel Levie zette een veldtocht op, Power to the Pieper, om de aardappel weer op het bord van de Nederlander te krijgen. Vanuit mijn diepgewortelde liefde voor deze vezelrijke en duurzame ‘golden oldie’ droeg ik bij met een openbare liefdesverklaring. We serveerden een pieperlunch van zes gangen, van amuse tot dessert. Dat is het mooie van de aardappel, je kunt er werkelijk alles mee. Hij werkt voor bouillon, wordt krokant en kan ook smeuïg. De aardappel is een perfecte drager van smaak. En dan te bedenken dat er meer dan duizend soorten zijn. Het ras Opperdoezer Ronde wordt uitsluitend rond het Noord-Hollandse dorp Opperdoes verbouwd en groeit op de wat hoger gelegen zavelgronden – een mengsel van zand en klei – in deze streek. De kleine aardappeltjes blijven vaak achter op het veld en juist deze zijn het lekkerst. De aardappel is goed te combineren met rijke volle sauzen; wie lust er geen frietje met? Dit verhaal laat de Zeeuwse platte oester, de parel onder de Hollandse oesters, misschien bijna ondersneeuwen. De koningin uit Zeeland met de koning uit Opperdoes. Het is een goed huwelijk.