Bloeme Burema
2 books · 99 recipes · 2 followers@bloemeburema
In season
Recipes with ingredients in season for juli: Tuinboon, Zeebaars, Venkel, Snijboon, Tomaat, Courgette, Citroenboon
Rauwe tuinbonen op toast met pecorino en zwarte peper
Briljante Bonen, p. 45
Main ingredients
- Tuinboon
- Toast
- Pecorino
Gefrituurde tuinbonen met homemade knoflookpoeder
Briljante Bonen, p. 48
Main ingredients
- Tuinboon
- Knoflookpoeder
Flageoletbonen met venkel en zeebaars
Briljante Bonen, p. 133
Main ingredients
- Zeebaars
- Venkel
- Flageoletboon
Snijbonen in tomatensaus
Briljante Bonen, p. 166
Main ingredients
- Snijboon
- Tomaat
Citroenige cannellini-courgettesalade met fetacrème en munt
Briljante Bonen, p. 63
Main ingredients
- Courgette
- Cannellini
Citroenbonen en schelpjes in saffraanbouillon met gremolata
Briljante Bonen, p. 98
Main ingredients
- Citroenboon
- Citroenbonen
- Schelpjes
In 5 collections
Recipes
Een heerlijke combinatie van botersmaak met een pittige kick van ’nduja en een zoete toets van honing.
Ajo blanco is een koude soep van amandelen en oud brood. In Spanje wordt het vaak geserveerd met druiven of meloen. Ik gebruik minder water dan in de meer traditionele recepten, waardoor de mijne lobbig is – eerder crème dan soep. Heerlijk met geroosterde sperziebonen.
You either love it or you hate it, maar de bitterbal is de onbetwistbare borrelhap der borrelhappen. Een recept ervoor mag in dit hoofdstuk dus niet ontbreken. En het mooie is, als je de vulling met bonen maakt hoef je geen ragout te maken (wat nogal een gedoe is). Deze ballen zijn dus een stuk makkelijker en sneller dan de klassieke variant. Door de kleur van de borlottibonen zijn ze ook haast niet van ‘echt’ te onderscheiden, waardoor de smaak ervan een extra grote verrassing is.
Met de smaakmakers in deze koekjes kun je eindeloos variëren. Vervang de bosui, sojasaus en de sesamolie bijvoorbeeld eens door twee theelepels garam masala, flinterdunne uienringen, een stukje geraspte gember en een scheut zonnebloemolie. Of door een theelepel (zoet of pikant) gerookt paprikapoeder, fijngesneden rode ui, een teentje geraspte knoflook en een scheut olijfolie. Varieer erop los!
Omdat er maar zo weinig ingrediënten in dit gerecht gaan, is het extra belangrijk om de zwarte peper vers te malen en de kaas zelf te raspen. Dit maakt het verschil tussen een lekker gerecht en een héél lekker gerecht. En: spoel als je bonen uit pot of blik gebruikt de bonen niet af, de aquafaba die aan de bonen blijft kleven zorgt ervoor dat de saus mooi bindt.
Cassoulet in een bonenschotel uit Zuid-Frankrijk. Traditioneel wordt het gemaakt met ultra-romige witte Tarbais-bonen, een heleboel verschillende soorten vlees, en vooral: een hoop tijd. Mocht je uit traditionele Languedoc komen of veel waarde hechten aan traditionele receptuur: vergeef me, want deze cheater’s cassoulet breekt met de traditie zonder daarbij in te leveren op smaak. De in Nederland wat moeilijker te vinden Tarbois-bonen zijn vervangen door gedroogde citroenbonen (gebruik géén pot- of blikbonen) en er gaat minder, maar nog steeds genoeg vlees in. En misschien nog wel het beste: het hoeft niet eindeloos in de oven.
Ik was een tijd lichtelijk geobsedeerd door feta, ik kruimelde het werkelijk overal overheen. Toen ik erachter kwam dat je er ook een crème van kunt draaien, kon ik mijn geluk niet op. Vanaf dat moment had ik niet alleen altijd een flink blok feta, maar ook een pot Griekse yoghurt in huis. Simpel en onwaarschijnlijk lekker. Deze crème is trouwens ook lekker met crudité (zie p. 174) of op toast.
Dit is niet voor niets onze huisdressing. Hij komt altijd wel ergens terug op het menu en thuis heb ik altijd een potje in de koelkast staan. Het is lekker bij alles: over een gekookt eitje op toast, als saladedressing, als topping bij een stoofgerecht of zoals hier: om geblancheerde sperziebonen aan te maken. Ik gun iedereen een extra potje in de koelkast. Daarom maak je met dit recept ongeveer twee keer zo veel dressing als je nodig hebt. You're welcome!
Dit lijkt misschien een recept van niks, maar het is een perfecte friszure en pikante side voor veel gerechten. Mocht je niet zo goed tegen pittig eten kunnen, dan is dit een goed gerecht om het toch eens te proberen. De verkoelende zure room neutraliseert de pit van de harissa, waardoor je er eindeloos van kunt blijven dooreten.
Het vocht dat vrijkomt zodra de tomaten openbarsten in de oven is heerlijk met de miso en de zachte, maar stevige geroosterde boterbonen. Geloof me: hier wil je een flink stuk brood in dippen. Je serveert dit gerecht loeiheet en rechtstreeks uit de oven, maar de volgende dag is het op kamertemperatuur ook nog hartstikke lekker. Helemaal niet erg dus om iets over te houden.
Ik hou van snacks waarbij je zelf aan het werk moet voordat je ervan kunt genieten, zoals pistachenoten of gezouten pompoenpitten. De beloning is extra groot als je er een beetje je best voor moet doen. Sojabonen, ook wel edamamebonen genoemd, vind je in vrijwel iedere toko in het vriesvak.
Door sugarsnaps te roosteren krijgen ze lekkere, geblakerde randjes zonder dat ze hun knapperigheid verliezen. Ik vind ze op deze manier bereid het allerlekkerst. Serveer met de sesamdressing als bijgerecht, of geef er rijst en een zachtgekookt eitje bij voor een simpele, ultrasnelle maaltijd.
Toen ik bij restaurant L’Éphémère in Frankrijk werkte, had ik eens een enorme krat radicchio over. Ik had geen idee wat ik ermee aan moest. Als salade zouden we het nooit op krijgen en met andere bereidingen van het bittere blad was ik nog niet erg bekend. Gelukkig wist mijn collega er raad mee. Ze maakte een heerlijke radicchiostoof, waarbij we een romige polenta serveerden. Het was zo lekker dat ik de stoof nog vaak maak, maar dan zonder polenta en mét bonen. Je kunt dit superhartige en snelle recept met alle soorten radicchio maken. Mijn favoriet is de smalle, lange variant; radicchio rosso di Treviso. Je kunt de radicchio ook vervangen door witlof. Witlofkropjes zijn wel een stuk kleiner, dus verdubbel in dat geval de hoeveelheid.
Als je geen mosterdfanaat bent kun je beter voor een ander recept kiezen; deze bonen zijn namelijk nogal mustard forward. Ze zijn zowel warm als op kamertemperatuur heerlijk en doen het niet alleen goed als bijgerecht, maar ook als makkelijke (meeneem)lunch met een stuk geroosterd brood erbij. Neem in dat geval de dressing in een apart bakje mee.
Toen ik bij Buffet van Odette werkte, maakten we elke week een grote batch harissa om te serveren bij de gestoomde mosselen met koriander. De harissa was onder veel gasten een grote favoriet, want als het eten heel op het menu stond werd er elke avond minstens één keer naar gevraagd. Dit recept is erg geïnspireerd. (Heerlijk bij) geslagen zure room met geroosterde snijbonen (zie p. 157), boterbonen met gestoomde vis (zie p. 111) en op iedere boterham die je de aankomende week zult gaan eten.
Deze verslavende snack van kikkererwtenmeel is echt een crowd pleaser. Ik moet de eerste persoon die panisse niet lekker vindt nog tegenkomen. Ze zijn het lekkerst als ze nét uit de frituur komen: krokant vanbuiten en zijdezacht en romig vanbinnen. Extra lekker met een romig sausje erbij om in te dippen.
Het is even een werkje om de tuinbonen dubbel te doppen, maar laat dat je niet tegenhouden want deze dubbel gedopte delicatesse is het helemaal waard! Omdat de tuinbonen de ster van de show zijn, zou ik dit gerecht alleen maken als de bonen op hun allerlekkerst zijn. In Nederland loopt het seizoen van begin juni tot eind augustus, maar iets minder lokaal zijn ze wat langer verkrijgbaar.
Lekker om te serveren met toast of als appetizer met prikkertjes erbij: de bonen zijn flink zuur, en van zuur wil je meer. Gerookt paprikapoeder is zowel zoet als pikant verkrijgbaar. Beiden doen het goed in dit recept, dus kies welke jij het lekkerst vindt.
Miso is gemaakt van gefermenteerde soja- bonen. Er zijn witte, gele, rode en zwarte varianten, elk met een andere fermentatietijd en een daarbij horende smaak. Over het algemeen geldt: hoe donkerder de pasta, des te steviger en dieper de smaak. Ik gebruik voor dit recept graag witte of gele miso, die allebei eerder beige van kleur zijn, maar als je andere miso in huis hebt is dat natuurlijk ook goed.
Schrik niet van de hoeveelheid knoflook in dit recept: gepofte knoflook is niet te vergelijken met rauwe knoflook. Het heeft een zoete, zachte en volle smaak en is heerlijk in bonencrème. Geserveerd met crudité (zie p. 174), crackers of toast (zie p. 45) is het de perfecte borrelsnack.
Deze bonencrème leent zich heel goed als spread of dip voor op brood, maar ziet er ook erg spectaculair uit als je hem serveert met crudité, zoals op deze foto. Dit recept laat je zien hoe je zelf paprika's kunt poffen en ontvellen. Mocht je deze stap liever overslaan, neem dan een pot of blik ontvelde paprika's, ook hartstikke lekker.